Czas w relacjach międzyludzkich

 

Nie ma chyba cenniejszej rzeczy niż poświęcenie komuś swojego czasu. Ale czas to nie wszystko. Możemy z kimś być, ale nie poświęcać mu swojej uwagi. Dlatego właśnie to, jak koncentrujemy się na drugim człowieku, jaką atencją go obdarzamy, buduje jakość związku dwojga ludzi.

Piszę to w dniu 25 rocznicy ślubu z moją cudowną żoną Anią. Wiem, że nie zawsze miałem dla niej tyle czasu ile bym chciał. Świat jest tak zbudowany, że wciąga nas w swoje różne sprawy. Gonimy za chlebem, realizujemy swoje pasje, często w imię słusznych, bądź mniej słusznych racji realizujemy jakąś misję, chcemy ratować świat i nagle w takich momentach jak dzisiaj ja to przeżywam, zdajemy sobie sprawę, że czas przemija. Możemy go dzielić, możemy starać się go organizować, dobrze zaplanować dzień, ale nie jesteśmy w stanie zatrzymać czasu….  A może jednak jesteśmy?

Są takie chwile kiedy jednak potrafię się wyrwać z tej czasoprzestrzeni. Są to właśnie te chwile, kiedy widzę Ciebie Aniu, Twoje zielone oczy, słucham, gdy otwierasz swoje usta, mogę chwycić Cię za rękę i poczuć Twoją bliskość. W takiej właśnie chwili świat się zatrzymuje, a może pędzi gdzieś obok nas. Wszystko przestaje być ważne oprócz tej jednej chwili. Nie odczuwam już lęku, że na coś zabraknie mi czasu, bo w takim momencie czas nie istnieje. Jesteśmy tylko my dwoje.

Najdroższa, życzę Ci (i sobie również) byśmy takich chwil mieli dla siebie jak najwięcej…